بر هر دری زنم تا یابم ز تو نشانه

در جستجویت ای گل آواره گشته ام من     

                                         گو در کدام گلستان کردی تو آشیانه

ای آشنای دردم بنگر تو روی زردم           

                                           منما ز خویش تردم ای در کرم یگانه

بنگر که از فراقت،از درد اشتیاقت       

                                            دیگر نمانده طاقت ای منجی زمانه

ای مژده رهایی مردم من از جدایی         

                                    کی چهره می نمایی زان ملک بی نشانه

وای بر من!

هرچند این از بی معرفتی ام نسبت به توست که حضورت را حس نمی کنم.

خدا کند امسال دیگر سال ظهور باشد. نه! چرا امسال؟ درست آن است که بگویم امروز و حتی همین ساعت و لحظه...

دریاب! دریاب! دریاب!

...و  روزهای پایان سال  از خوف نیامدنت چنین می خواندیم که:

عشق از من و نگاه تو تکمیل می شود

روزی تمـام مـن به تـو تبدیـل مـی شود

موعود هفـــت سیــن اهــــورایـی بهــار

امسال هم بدون تو تکمیل می شود؟؟؟

و چون بدون تو گذشت این چنین از دل ندا سر دادیم که:

روزها بگذشت وتقويم زمان تکميل شد

سالمان با صوت حول حالنا تحويل شد

باز هم بر ما به خــاک افتـادگان درگهت

صبح غمگين بدون حضرتت تحميل شد

***

و خلاصه ی کلام این که:

من به بهاران کارم نیست، روی تو جویم یا مهدی-روحی فداک-...

محبوب من کجایی...؟