اگر كه دل شكسته‏اى حسین را صدا بزن  اگر ملول و خسته‏اى حسین را صدا بزن

در این بهار معرفت پرستوى بهارى‏ام  اگر چه پر شكسته‏اى حسین را صدا بزن

سحَر شد و سپیده زد چرا تو همچو مرغ شب  لب از ترانه بسته‏اى حسین را صدا بزن

تو سر به زانوى غمى زشَرم كرده‏هاى خود  چرا غمین نشسته‏اى حسین را صدا بزن

اگر به باغ آرزو به عشق كربلاى او  دل از همه گسسته‏اى حسین را صدا بزن